एकलीच वाट माझी, एकटा मी चालतो.
एकटा हा सुर्य आता पश्चिमेला धावतो.
एकटा हा जीव कोठे,न कुठेही थांबतो.
सुख आणि दुःखं सारे,पिउनी हा धावतो.
सावल्या ह्या भोवती आल्या किती छेडावया.
गावते हे धड माझे,मी परि न गावतो.
काळोख हा अंतरीचा,व्य़ापतो जग सारे.
अंधुक त्या आशेच्या, किरणावर मी रांगतो.
संकटे ही माणसांची. नाचती मजभोवती.
झिंगलेला सुर्य मी,त्या एकएकां जाळतो.
